تربیت شکوفاسازی تواناییهای فرد در ابعاد مختلف است. از زاویه لغوی، ریشه لاتین «To educate» چه باشد که به معنای « do bring up» میباشد و چه«educere» باشد که به معنای « do bring oud » باشد،تا حدودی دال بر همین معنی است. چنانچه از ریشه عربی نیز هم معنی مستفاد است، اما از مرز لغت که بگذریم، اصطلاح تربیت در مقابل تعلیم نیز به معنای همین شکوفا سازی و بالفعل رساندن امور بالقوه است. این واژه با دین نیز در ارتباط مستقیم می باشد و تربیت دینی را نیز میتوان شکوفا نمودن فطرت توحیدی انسان و تجلی آن در عمل عبادی وی در نظر گرفت.
از یک طرف ارتباط دین و تربیت چنان واضح است که حتی هر کودک دبستانی تصوری از تربیت دینی داشته و آنگاه که کتاب تعلیمات دینی را در همان سالهای اولیه دبستان پیش روی خود میبیند، بی گمان در می یابد که چه مسائلی در آن نهفته است. بزرگسان، پدران و مادران و مربیان و مسؤولین تعلیم و تربیت نیز تصویری اجمالی از این نوع تربیت داشته و براساس همان تصویر، سیاستهایی را در جهت رشد این بعد تربیتی اتخاذ میکنند. از سوی دیگر، مساله چنان در پرده ابهام است که هنوز در ارائه تعریفی جامع و مانع از این مفهوم اتفاق نظر وجود ندارد. توماس ، مؤلف مقاله «تربیت دینی» در دائرةالمعارف تعلیم و تربیت مینویسد: «ازآنجا که تعریف مشخصی از مفاهیم «تربیت» و «دین» ارائه نشده است، نمیتوان به تعریف دقیقی از تربیت دینی دست یافت.
سلام به بازدیدکنندگان و دوستان عزیز از شما دوست عزیز تقاضا میشود اگر قصد استفاده از مطالب وبلاگ دایره المعارف علمی را در وبلاگ یا وبسایت خود دارید منبع آن را نیز ذکر کنید. ذکر منبع اصلا جنبه تبلیغاتی ندارد و صرفا برای گسترش وبلاگهای علمی فارسی زبان میباشد. همچنین بنده آماده تبادل لینک با سایر وبلاگها و وبسایتها هم هستم. با تشکر دانش آموز
